Porównujesz: 0




Transmisja i zapis sygnału audio/wideo w sieciach IP


Transmisja i zapis sygnałów audio/video w sieci IP to podstawa i przyszłość nowoczesnych sieciowych systemów monitoringu wizyjnego. Zapoznanie się z podstawowymi zagadnieniami transmisji i zapisu sygnałów audio/wideo w sieci IP jest koniecznym warunkiem do prawidłowego funkcjonowania w rynku usług monitoringu wizyjnego. Tylko dzięki znajomości tych dwóch zagadnień możemy zrozumieć istotę sieciowych systemów wizyjnych oraz uświadomić sobie, jak duże możliwości niesie ze sobą cyfrowa transmisja sygnałów.



Obecnie najczęściej stosowanym protokołem komunikacyjnym w sieciach komputerowych jest protokół internetowy IP (ang. Internet Protocol). Jednocześnie jest to również podstawowy protokół sieci globalnej Internet do którego fundamentalnych zadań należy komunikacja i transmisja wszelkiego rodzaju danych. Tak ogromna popularność protokołu IP wynika przede wszystkim z jego skalowalności, która sprawdza się zarówno w małych, jak i bardzo dużych instalacjach. Dodatkowo protokół IP jest on obsługiwany przez (wyjątkowo, niezwykle) bardzo szeroką gamę wydajnych, tanich i sprawdzonych w praktyce urządzeń i (oraz) technologii, co czynni go niezastąpionym elementem każdej współczesnej sieci komputerowej.



Sieci przewodowe



Zdecydowana większość współczesnych lokalnych sieci komputerowych budowana jest w oparciu o technologię Ethernet. To właśnie standard Ethernet (zdefiniowany w IEEE 802.3) określa nam specyfikację kabli oraz przesyłane za ich pomocą sygnały. Infrastruktura sieci przewodowej Ethernet to jeden z głównych elementów wyposażenia każdego nowopowstałego budynku. Jest także obecna w zdecydowanej większości biur i stanowi podstawowy element komunikacyjny pomiędzy poszczególnymi komputerami. Komunikacja między komputerami realizowana jest z wykorzystaniem protokołu TCP/IP i sieci Ethernet. Podstawową jej zaletą użytkową jest szybka transmisja danych oraz niski koszt budowy. Dodatkowo większość współczesnych komputerów jest standardowo wyposażana w interfejs Ethernet w postaci karty sieciowej NIC (ang. Network Interface Card), która pozwala na ich podłączenie do sieci.



Ze względu na prędkość transmisji oraz rodzaj wykorzystywanych kabli sieci Ethernet możemy podzielić na kilka typów:



  • Ethernet 10 Mb/s – podstawowy standard sieci Ethernet, który obecnie ze względu na niską wydajność i małe możliwości transmisyjne powoli wychodzi z użytku. Istnieje kilka topologii sieci Ethernet 10 Mb/s jednak zdecydowanie najpowszechniejszą jest 10BASE-T. Topologia 10BASE-T pracuje na 4 żyłach (2 pary 'skrętki') kategorii 3 lub 5. Każda karta sieciowa NIC musi być podłączona do huba lub switcha. Z podobną konfiguracją spotykamy się w nowszych sieciach Fast Ethernet (100 Mb/s) i Gigabit Ethernet (1000 Mb/s).





  • Fast Ethernet 100 Mb/s – najczęściej stosowany standard sieci Ethernet. Jest to sieć znacznie szybsza od Ethernetu 10 Mb/s, z powodu używania standardowo przełączników pakietów zamiast hubów, dzięki czemu nie ma kolizji w dużych sieciach. Powoli jest wypierany przez Gigabit Ethernet. Fast Ethernet 100 Mb/s najpowszechniej występuje w topologii 100BASE-TX, która wymaga 2 par z 4 parowej skrętki kategorii 5, używa wtyków typu RJ-45. Ze względu na rodzaj zastosowanego kabla wyróżniamy kilka standardów sieci Fast Ethernet 100 Mb/s.





  • Gigabit Ethernet 1000 Mb/s (1 Gb/s) – standard, który ze względu na coraz większe zapotrzebowanie na przepustowość sieci jest dopiero wprowadzany w urządzeniach. Ze względu na bardzo dużą szybkość transmisji najczęściej znajduje zastosowanie w sieci szkieletowej pomiędzy serwerami a przełącznikami sieciowymi, czyli w miejscach gdzie najczęściej dochodzi do przeciążenia sieci. Podobnie jak we wcześniejszych typach sieci Ethernet także w przypadku Gigabit Ethernet 1000 Mb/s wyróżniamy kilka standardów.





  • 10 Gigabit Ethernet 10 000 Mb/s (10 Gb/s) – Najnowsze rozwiązanie przeznaczone do budowy szkieletowych sieci Ethernet. Podobnie jak w innych sieciach Ethernet najpopularniejszym standardem jest 10GBase-T. Umożliwia transmisję o prędkości 10 Gb/s na odległość 100 m kablem nieekranowanym UTP kategorii 6a lub 7. Możliwe jest również wykorzystanie kabla kategorii 6 – wtedy maksymalna długość kabla nie powinna przekraczać 55m. Dodatkowo 10 Gigabit Ethernet wykorzystuje aż 7 różnych typów mediów dla sieci LAN, WAN i MAN (Metropolita Area Network – sieć miejska).



  • 100 Gigabit Ethernet 100 000 Mb/s (100 Gb/s) - 23 listopada 2006 r. naukowcy z IEEE rozpoczęli prace nad opracowaniem nowej technologii sieci Ethernet, która umożliwiałaby transmisję danych z prędkością do 100 Gb/s. Prace nad 100 Gigabit Ethernet do dnia dzisiejszego nie zostały jeszcze ukończone.



Sieci bezprzewodowe



Sieci bezprzewodowe, jak sama nazwa wskazuje, realizują transmisję danych bez obecności przewodów w postaci skrętki czy światłowodów. W przypadku sieci tego typu najczęściej mamy do czynienia z wykorzystaniem mikrofal jako medium przenoszącego sygnały, ale również z użyciem podczerwieni. Zdecydowana większość współczesnych sieci bezprzewodowych projektowana jest zgodnie ze standardem IEEE 802.11, który zawiera specyfikację warstwy fizycznej i unikalnego adresu MAC. Chociaż w większości współczesnych budynków istnieją sieci kablowe, to jednak w niektórych przypadkach zachodzi konieczność zastosowania sieci bezprzewodowej. Przede wszystkim sieci bezprzewodowe stosujemy w miejscach gdzie prowadzenie kabli jest utrudnione, wiąże się z wysokimi kosztami instalacji czy też, ze względu na architekturę otoczenia, jest całkowicie niemożliwe. Ponadto, sieci bezprzewodowe doskonale sprawdzają się w obiektach z wykończonymi wnętrzami, gdyż transmisja bezprzewodowa nie wymaga kucia ścian i podłóg w celu poprowadzenia kabli, co także obniża koszty instalacji. Technologie komunikacji stosowane w sieci IP możemy podzielić na dwie podstawowe kategorie:



Bezprzewodowa sieć lokalna (WLAN – ang. Wireless Local Area Network) – bezprzewodowa sieć IP stworzona na potrzeby komunikacji na niewielkie odległości. Ze względu na swoje możliwości przeważnie znajduje zastosowanie w komunikacji wewnątrz budynków. Wszystkie standardy sieci lokalnej WLAN zostały precyzyjnie sformułowane, a urządzenia różnych producentów mogą ze sobą stabilnie współpracować. Bezprzewodowa sieć LAN może być stosowana razem z siecią przewodową Ethernet. Podobnie jak w przypadku sieci Ethernet także tutaj wyróżniamy kilka standardów, które różnią się między sobą częstotliwością pracy, przepustowością oraz skutecznym zasięgiem transmisji danych.





Zalety sieci WLAN



  • Mobilność – końcówki sieci mogą się przemieszczać bez dodatkowych kosztów i zabiegów instalacyjnych


  • Łatwość instalacji – nie trzeba prowadzić przewodów transmisyjnych


  • Elastyczność – łatwa rozbudowa o dodatkowe urządzenia i modyfikacja struktury sieci


  • Zasięg – od kilku metrów (w budynkach) do kilkudziesięciu kilometrów (łącza mikrofalowe)




Wady sieci WLAN



  • Poziom bezpieczeństwa niższy od rozwiązań przewodowych


  • Niska prędkość przesyłu danych do czasu standardu 802.11n


  • Zakłócenia sygnału sieci




Mosty bezprzewodowe – nie wszystkie z dostępnych na rynku technologii bezprzewodowej transmisji danych korzystają z dominującego standardu 802.11b/g. Jednym z takich rozwiązań są mosty bezprzewodowe, które pozwalają na łączenie obiektów między którymi transmisja danych odbywa się z dużą szybkością i na dużą odległość. Mosty bezprzewodowe pracują w topologii typu punkt-punkt. Najczęściej realizowane są za pomocą łączy mikrofalowych lub laserowych, z czego te pierwsze pozwalają na osiągnięcie przepustowości na poziomie 1 Gb/s, na odległość nawet do 80km.



Bezpieczeństwo transmisji w sieci bezprzewodowej



Charakterystyka sieci bezprzewodowej (każdy z odpowiednim urządzeniem w zasięgu sieci może uzyskać do niej dostęp) sprawia, że zabezpieczenie sieci jest warunkiem koniecznym do prawidłowego jej funkcjonowania. Standardową ochroną tego typu instalacji jest szyfrowanie łączności standardem WEP (ang. Wired Equivalent Privacy). Każdy użytkownik musi znać hasło, na podstawie którego zostanie wygenerowany klucz. Bez klucza dostępu użytkownik nie może połączyć się z siecią bezprzewodową. Obecnie ze względu na niski poziom szyfrowania standardu WEP stosuje się metodę WPA (ang. WiFi Protected Access) lub WPA2.



Kompresja obrazu i dźwięku



Praktycznie każdy sygnał audio/video transmitowany w sieci IP poddawany jest kompresji. Kompresja sygnałów audio/wideo nie tylko pozwala na ich bezpośrednie przesyłanie w sieci IP ale także umożliwia wyrażenie tego samego zestawu danych za pomocą mniejszej liczby bitów. To właśnie dzięki kompresji w dużej części przypadków możliwa jest transmisja danych z wykorzystaniem sieci pakietowej IP, gdyż zmniejsza ona zapotrzebowanie na przepustowość łączy. Od standardu kompresji zależna jest nie tylko wydajność instalacji ale także poziom jakości otrzymywanych danych audio/video. Kompresję danych w sieci IP możemy podzielić na stratną i bezstratną.



Kompresja bezstratna - z postaci skompresowanej można odzyskać identyczną postać pierwotną danych. Właściwość ta związana jest z ograniczeniem współczynnika kompresji, który sprawia, że zmniejszenie rozmiaru danych jest możliwe ale w bardzo ograniczonym zakresie. Zdecydowana większość algorytmów bezstratnych to algorytmy zastosowania ogólnego oraz ich drobne przeróbki, dzięki którym lepiej działają z określonymi typami danych. Ze względu na bardzo małe zmniejszenie rozmiaru transferowanych danych kompresja bezstratna nie nadaje się do zastosowania we współczesnych systemach monitoringu IP, gdyż w przypadku pracy z kilkoma kamerami IP natychmiastowo nastąpiłoby zapchanie pasma sieciowego. Dodatkowo tego typu algorytmy znacznie zwiększają zapotrzebowanie na pamięć dysków, i tym samym potęgują koszty związane z archiwizacją danych.



Kompresja stratna – algorytmy pozwalające na zmniejszenie rozmiaru danych kosztem utraty części informacji, ale z zachowaniem właściwości które nas interesują. Kompresja stratna zmniejsza zapotrzebowanie na przepustowość oraz pamięć dysków. Algorytmy kompresji stratnej powszechnie wykorzystuje się podczas transmisji danych multimedialnych (zdjęcia, sygnał audio/wideo).



Kompresji obrazów nieruchomych (zdjęcia))
>

Kompresja obrazów nieruchomych skupia się tylko na jednym obrazie np. na zdjęciu. Obecnie w sieci IP najbardziej popularnym algorytmem kompresji obrazów nieruchomych jest standard JPEG.



Kompresja JPEG – najbardziej znany i upowszechniony algorytm kompresji obrazów nieruchomych, który został opracowany już w połowie lat 80, XX wieku. Każda współczesna przeglądarka stron internetowych pozwala na dekompresję i wyświetlanie obrazów JPEG. Zaletą tego algorytmu jest możliwość stosowania trzech zróżnicowanych poziomów kompresji, dzięki czemu każdy może przystosować jakość i rozmiar danego obrazu do własnych wymagań. Należy jednak pamiętać, że stopień kompresji jest bezpośrednio powiązany z jakością uzyskiwanego obrazu. Im większy współczynnik kompresji, tym jakość obrazu niższa. Obrazy w formacie JPEG są wykorzystywane w sieciowych systemach monitoringu wizyjnego (CCTV IP), w których istnieje możliwość powiadamiania (np. wiadomość e-mail z obrazem JPEG) o wykrytych zdarzeniach alarmowych.



Kompresja JPEG2000 – unowocześniona i bardziej złożona forma standardu JPEG. Podstawową zaletą JPEG 2000 jest nieco lepsza jakość obrazu przy tym samym stopniu kompresji. Ponadto, w odróżnieniu od JPEG, obraz może być skompresowany bezstratnie, co jest alternatywą dla standardu PNG. Wadą algorytmu JPEG 2000 jest duża złożoność obliczeniowa, w związku z tym nie przewiduje się zastąpienia nim standardu JPEG. Ze względu na konieczność uiszczania opłat na korzystanie z tego standardu, jego zastosowanie w sieci IP jest bardzo ograniczone.



Kompresji obrazów ruchomych (sygnał wideo)



Podobnie jak w przypadku kompresji obrazów nieruchomych, także w tym przypadku wyróżnia się kilka podstawowych algorytmów kompresji sygnału wideo. Obecnie najpopularniejsze metody kompresji wideo to algorytm Motion JPEG oraz grupa MPEG.



Motion JPEG (MJPEG) – algorytm który sygnał wideo traktuje jako sekwencje obrazów JPEG. Powszechnie stosowany w transmisji sygnałów wideo w sieci IP, w tym także w sieciowych systemach monitoringu IP. Algorytm pozwala na rejestrację i kompresję nawet do 30 pojedynczych zdjęć na sekundę, które następnie są udostępniane jako ciągły sygnał wideo. Płynność obrazu uzyskujemy wtedy, gdy minimalna liczba pojedynczych zdjęć na sekundę wynosi 16. Algorytm kompresji Motion JPEG ze względu na swój sposób działania zapewnia jednakową jakość sygnału wideo.



Zalety algorytmu MJPEG



  • Prosta konstrukcja algorytmu


  • Występują niewielkie opóźnienia między rejestracją obrazu, kodowaniem, przesyłaniem w sieci i wyświetlaniem w stacji monitoringu


  • Niezwykle użyteczny w wykrywaniu ruchu i śledzeniu obiektów


  • Dostępne wszystkie rozdzielczości obrazu


  • Zapewnia jakość obrazu niezależnie od jego złożoności


  • Możliwość dostosowania jakości obrazu do indywidualnych potrzeb




Wady algorytmu MJPEG



  • Duża ilość danych (obrazów) przesyłanych przez sieć IP


  • Obrazy o wysokiej jakości (niski poziom kompresji) wymagają dużo pamięci dyskowej




Grupa MPEG (ang. Moving Picture Experts Group) – najbardziej rozpowszechnione algorytmy kodowania sygnałów audio/wideo. Opracowana pod koniec lat 80 przez Motion Picture Experts Group. W porównaniu z algorytmem Motion JPEG grupa MPEG cechuje się znacznie większą złożonością kodowania. Pozwala na transmisję siecią mniejszych ilości danych niż MJPEG. Podczas blisko 30 letniej historii powstało kilka standardów algorytmu kompresji ruchomych obrazów MPEG: MPEG-1, MPEG-2, MPEG-4 oraz najnowszy i najbardziej wydajny MPEG-4 part 10 (H.264).



Zalety algorytmów grupy MPEG



  • Większa szybkość transmisji niż algorytm Motion JPEG (możliwość przesyłania w sieci IP mniejszych ilości danych w jednostce czasu)


  • Możliwość tworzenia filmów z dużą liczbą obrazów na sekundę


  • Zapewnia względnie dobrą jakość obrazu przy mniejszej szybkości transmisji


  • Dostępne wszystkie rozdzielczości obrazu


  • Zapewnia jakość obrazu niezależnie od jego złożoności


  • Pozwala na dostosowanie poziomu jakości obrazu do własnych potrzeb




Wady algorytmów grupy MPEG:



  • Mniejsza przepustowość wymaga większej złożoności kodowania i dekodowania


  • Większe opóźnienia niż w przypadku konkurencyjnego algorytmu Motion JPEG


  • MPEG-2 i MPEG-4 podlegają opłatą licencyjnym




Kompresja sygnału audio



Do przesyłanego obrazu w sieci IP bez najmniejszego problemu możemy dołączyć dźwięk, gdyż protokół internetowy IP oferuje transmisję danych dowolnego typu. Dodatkowo jest to możliwe także dzięki strukturze sieci IP, w której wszystkie dane przesyłane są za pomocą tego samego medium transmisyjnego. Sygnał foniczny podobnie jak sygnał wideo poddaje się kompresji. W przypadku grupy algorytmów MPEG oraz standardów H.x dźwięk może być kompresowany i przesyłany jako integralna część sygnału wizyjnego. Jeżeli mamy do czynienia z zapisem obrazów statycznych np. JPEG, dźwięk może być transmitowany równoległe z obrazem. W systemach, gdzie wymaga się wysokiej synchronizacji obrazu i dźwięku, najlepszym obecnie rozwiązaniem jest standard MPEG. Równoległe przesyłanie i nagrywanie sygnałów fonicznych możliwe jest dzięki kilku nowoczesnym algorytmom kompresji sygnału audio.





Transfer sygnałów audio/wideo w sieci IP



Podstawowe pojęcia sieci transmisyjnej TCP/IP:



Adres IP – unikalna nazwa każdego urządzenia, która pozwala na jego zidentyfikowanie w sieci komputerowej pracującej w oparciu o protokół internetowy IP. Każdy adres IP składa się z czterech liczb oddzielonych kropkami, a każda z nich ma wartość z zakresu od 0 do 255 (np. 192.168.1.10). Adres IP podzielony jest na dwie części – cześć sieciową i komputerową. Granica między nimi wyznaczana jest przez maskę sieci i długość prefiksu (przykładowa maska sieci: 255.255.255.0). Każdy komputer pracujący w sieci TCP/IP może mieć stały lub zmienny adres IP np. podczas łączenia się z siecią Internet. Często stosuje się także dynamiczne przydzielanie IP raz na jakiś okres czasu (np. raz na 24 godziny). Dynamiczne przydzielanie adresów IP obsługuje protokół DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol).



Adres MAC (ang. Media Access Control) – składa się z 48 bitów i jest podzielony na dwie części: kod producenta karty sieciowej przydzielany przez IEEE oraz unikalny adres karty tego producenta. Adres MAC służy do identyfikacji konkretnej karty w sieci IP, gdyż każda karta sieciowa posiada inny adres MAC. Bardzo często adres MAC wykorzystywany jest do ograniczenia dostępu określonych urządzeń z sieci lokalnej do Internetu.



Zgodność urządzeń z protokołem IP



Zdecydowana większość współczesnych urządzeń i sieci komputerowych pracuje w oparciu o protokół IP w wersji 4 (IPv4). W ostatnim czasie pojawiła się udoskonalona wersja protokołu internetowego IPv6, i przez najbliższy czas będzie równolegle stosowana ze swoim poprzednikiem. Protokół IPv6 posiada wiele zalet użytkowych, a jego głównym zadaniem jest umożliwienie stałego rozwoju sieci Internet. Podstawową różnicą jest wydłużenie adresów IP z 32 do 128 bitów. Ponadto, protokół IPv6 pozwala na nieograniczoną obsługę liczby sieci i systemów.



Protokoły transmisji obrazu w sieci IP



Najbardziej rozpowszechnionym protokołem do transmisji danych po sieci IP jest protokół TCP/IP. Choć zwykły protokół TCP jest stosowany w transmisji sygnałów wideo to jednak przyszłość mediów strumieniowych możliwa jest dzięki innym, unowocześnionym protokołom, które opracowano specjalnie z myślą o transmisji strumieniowej. Już teraz można zauważyć znaczny wzrost wykorzystania protokołu UDP (ang. User Datagram Protocol), RTSP (ang. Real Time Streaming Protocol) oraz RTP (ang. Real Time Protocol) w przesyłaniu sygnałów wideo.



Protokoły TCP/IP i porty stosowane do transmisji obrazu w sieci IP:



Metody transmisji danych w sieci IP



W sieciach komputerowych, i tym samym w monitoringu IP możemy wyróżnić kilka metod transmisji danych audio/wideo. Najczęściej jednak spotykamy się z następującymi metodami transmisji danych w sieci IP:



Transmisja pojedyncza (unicast) – realizuje transmisję typu punkt-punkt, czyli dokładnie jeden nadawca w sieci wysyła dane do dokładnie jednego odbiorcy. Wszystkie współczesne karty Ethernet posiadają zaimplementowany ten rodzaj transmisji. Na transmisji unicast opiera się większość typowych protokołów sieciowych, w tym: TCP, HTTP, SMTP, FTP i telnet.



Transmisja zbiorowa (multicast) – kolejny ze sposobów dystrybucji danych w sieci IP. W tym przypadku realizowana jest transmisja typu punkt-wielopunkt, czyli jeden nadawca może transmitować dane do nieokreślonej liczby odbiorców. Multicast różni się od unicastu zasadą działania i wynikającą stąd efektywnością (unika się wielokrotnego wysyłania tej samej informacji). Największe oszczędności łącze multicast oferuje tam, gdzie rozmiary komunikatów są największe, czyli na przykład w transmisji sygnałów audio/video. Transmisja zbiorowa przeważnie realizowana jest w połączeniu z protokołem RTP.



Transmisja rozsiewcza (broadcast) – przesył danych od jednego nadawcy do wszystkich odbiorców przyłączonych do danej sieci (domeny broadcastowej). W przypadku sieci lokalnych LAN broadcast ogranicza się zwykle do konkretnego segmentu sieci i nie ma praktycznego zastosowania w przypadku transmisji sygnałów wizyjnych w sieci IP.



Zapis obrazu i dźwięku



Sieć IP ze względu na swoją elastyczność daje ogromne możliwości w realizacji zapisu sygnałów audio/video. Cyfrowa transmisja danych pozwala na stosowanie wszelkiego rodzaju urządzeń oraz aplikacji rejestrujących, dzięki czemu każdy użytkownik może wybrać metodę, która będzie najlepiej odpowiadać jego własnym potrzebom. Warto również wspomnieć, że dzięki cyfrowej formie przesyłanych sygnałów mamy dostęp do wielu nowoczesnych technologii, które pozwalają m.in. na zaawansowaną analizę oraz na zwiększenie poziomu jakości obrazów.



Dostępne platformy sprzętowe



Platforma serwera PC - działa na bazie dedykowanego oprogramowania (np. aplikacja GV-NVR firmy GeoVision) i podzespołów dostępnych w handlu, które należy dobrać w taki sposób, aby uzyskać maksymalną wydajność przy określonej strukturze systemu. Podstawową zaletą platformy serwera PC jest możliwość jej łatwego rozwijania poprzez zastosowanie lub wymianę różnych podzespołów (poszerzenie pamięci masowej, podpięcie pamięci zewnętrznej, zastosowanie dodatkowego oprogramowania np. aplikacja antywirusowa lub zapora sieciowa Firewall). Dodatkowo ze względu na fakt, iż platforma serwera PC działa na bazie ogólnodostępnych podzespołów, w tworzeniu tego typu serwera możemy skorzystać z posiadanego sprzętu lub skorzystać z usług dostawców tego typu urządzeń.



Platforma NVR (ang. Network Video Recorder) – rozwiązanie, które w odróżnieniu od serwera PC standardowo wyposażone jest w specjalny system zarządzania materiałem wizyjnym. Zgodnie z definicją platforma NVR dedykowana jest do realizacji konkretnych zadań. Zapis i odtwarzanie sygnałów audio/wideo na platformie NVR zasadą działania nieco przypomina rejestratory DVR (rozwiązanie hybrydowe pozwalające na obsługę analogowych kamer i cyfrowy zapis danych na dysku HDD). NVR jest systemem całkowicie cyfrowym pozwalającym na odbiór i zapis sygnałów cyfrowych na dyskach HDD. W takim systemie wszystkie operacje związane z wyświetlaniem i zarządzaniem obrazem odbywają się zdalnie przez sieć za pomocą komputera. W zdecydowanej większości przypadków platforma NVR nie pozwala na instalację dodatkowego oprogramowania i bardzo rzadko umożliwia dostosowanie innych parametrów technicznych niż oryginalne. Platforma NVR pozwala na budowę w pełni skalowanych systemów, które cechuje wysoka wydajność pracy i możliwość łatwej rozbudowy o dodatkowe urządzenia.



Oprogramowanie



Niezależnie od tego z jaką platformą sprzętową mamy do czynienia każdorazowo niezwykle istotną rolę odgrywa oprogramowanie. To właśnie oprogramowanie w bardzo dużym stopniu decyduje o jakości zapisywanych sygnałów audio/wideo. Większość dostępnych na rynku aplikacji do zapisu sygnałów audio/wideo w sieci IP pozwala na optymalne dostosowanie jakości uzyskiwanych nagrań do indywidualnych potrzeb użytkowników. Z poziomu oprogramowania możemy decydować m.in. jaka metoda kompresji ma zostać użyta, jaki ma być jej poziom, a nawet z jaką częstotliwością odświeżania ma odbywać się rejestracja sygnałów wizyjnych. Wszystkie te elementy pozwalają na personalizację danego oprogramowania, i tym samym na prowadzenie zapisu danych według naszych wymagań.



Podsumowanie



Transmisja i zapis sygnałów audio/wideo w sieci IP to z całą pewnością przyszłość systemów wizyjnych. Żadna instalacja analogowa nie jest w stanie zapewnić tak dużej wszechstronności w zapisie danych. Ponadto, technika cyfrowa cały czas się rozwija, i tym samym, z każdym rokiem oferuje nam coraz to nowsze rozwiązania, które wydajnością i elastycznością zastosowania niepodważalnie przewyższają instalacje analogowe. Ciągłe prace nad zwiększaniem przepustowości sieci przewodowych i bezprzewodowych oraz wprowadzanie nowych algorytmów kompresji pozwala na transmisję sygnałów audio/wideo o coraz większym poziomie jakości. Biorąc pod uwagę wszystkie te elementy można nawet posunąć się do stwierdzenia, że już za kilka lat jedynym słusznym sposobem transmisji i zapisu sygnału audio/wideo będzie ten bazujący na sieciach IP.



ZYSKUJ WIĘCEJ!

Zapisz się i otrzymuj informacje o:
promocjach, okazjach, nowościach,
oraz cenne kody promocyjne!

Dodatkowo zapisując się do Newslettera
otrzymasz 50 zł na pierwsze zakupy

Zestaw kamer do biura

Biuro to miejsce, w którym zarówno pracownicy, jak i klienci powinni czuć się...

Zestaw kamer do domu

Dom jest dla większości z nas ostoją spokoju i bezpieczeństwa...

Zestaw kamer do firmy

Kamering wizyjny staje się powoli nieodłącznym elementem systemów...

Zestaw kamer do magazynu

Wysokiej klasy instalacje monitoringu wizyjnego są dziś...

Zestaw kamer do parkingu

Jak wiadomo systemy monitoringu szczególnie chętnie instalowane są w...

Zestaw kamer do przedszkola

Stale rozwijające się technologie monitoringu zdobywają coraz nowe...

Zestaw kamer do sklepu

Monitoring w sektorze handlu detalicznego sprawdza się już od wielu...

Zestaw kamer do szkoly

Monitoring w szkołach staje się coraz bardziej powszechny...

Zestaw kamer do uczelni

Monitoring w szkołach staje się coraz bardziej powszechny...

informacje o prezentowanej ofercie
Zobacz
jak stworzyć
SYSTEM KAMERINGU