Telefon od klienta zwykle brzmi tak samo: „mam GeoVision, chcę dołożyć dwie kamery, jakie kupić?”. I to jest dokładnie ten moment, w którym większość ludzi popełnia błąd. Patrzą na rozdzielczość, patrzą na cenę, widzą napis ONVIF i zamawiają. A potem dzwonią drugi raz, bo program kamery nie widzi albo widzi, ale nie chce jej zapisywać.
Kamera do GeoVision to nie tylko obraz. To wersja programu, sposób dodania urządzenia i licencja. Bez tych trzech rzeczy nie da się odpowiedzialnie powiedzieć „ta będzie działać”.
GV 8.2 to historia, nie lista zgodności
Wersja 8.2 pojawia się w tym artykule z jednego powodu: jest w adresie strony i ludzie wciąż jej szukają. Stary materiał opisywał ją jako wersję beta i wymieniał urządzenia, które wtedy testowano. Tej listy dziś nie da się użyć. Nie potwierdzam też dawnych informacji o testach kamer AXIS ani o możliwościach wersji v8.12 — to zapiski sprzed lat, bez pokrycia w czymkolwiek, co dziś można sprawdzić.
Otwarta dokumentacja producenta opisuje obecnie GV-VMS V20. I tu pułapka: parametrów V20 nie wolno przenosić na GV 8.2, choć widziałem, jak ludzie to robią, bo „przecież to ten sam GeoVision”. Nie ten sam. Jeśli u klienta wciąż stoi stary program, pierwszy krok to ustalić dokładną wersję i sprawdzić, jakie mechanizmy dodawania urządzeń w ogóle ma.
To, że kamera ma adres IP i wysyła obraz siecią, nic jeszcze nie mówi o tym, czy dany program potrafi ją dodać, skonfigurować i zapisywać jej strumień.
Co spisać, zanim cokolwiek zamówisz
Robię to za każdym razem przed wyceną rozbudowy. Krótka lista, ale każda pozycja potrafi zmienić decyzję:
- dokładna wersja programu GeoVision,
- producent i model planowanej kamery,
- sposób integracji z oprogramowaniem (natywnie, przez ONVIF),
- liczba kanałów już zajętych i tych, które dojdą,
- rodzaj wymaganej licencji,
- zasilanie kamery,
- rozdzielczość, liczba klatek i pole widzenia, jakich klient naprawdę potrzebuje.
Brak jednej odpowiedzi z tej listy zwykle oznacza dopłatę za licencję, przekonfigurowanie systemu albo zmianę modelu. Lepiej wiedzieć to przed zakupem niż na drabinie.
Integracja: możliwości platformy to nie to samo co zgodność modelu
Według dokumentacji GV-VMS V20 platforma rejestruje obraz z urządzeń GeoVision oraz z kamer innych producentów, przy czym dla obcych marek producent deklaruje integrację przez ONVIF.
Tylko że to jest zdanie o platformie, nie o twojej kamerze. ONVIF w praktyce oznacza „powinno się dogadać”, a nie „dogada się”. Zanim wpiszesz model do zamówienia, potwierdź go dla konkretnej wersji GV-VMS i konkretnego sposobu połączenia. U dystrybutora, u producenta, w dokumentacji — gdziekolwiek, byle na piśmie.
Licencje i kanały — tu najczęściej boli
W GV-VMS V20 kamery innych producentów wymagają osobnych licencji. Producent podaje dla tej wersji obsługę do 256 kanałów IP, z czego do 64 kanałów dla urządzeń GV-IP jest bezpłatnych. Wszystko ponad to — licencja.
Te liczby dotyczą V20. Nie przekładaj ich na GV 8.2 ani na konkretną licencję ze sklepu bez sprawdzenia; sam widziałem oferty, w których klient kupił „licencję GeoVision” i dopiero potem odkrył, że nie pasuje do jego wydania programu.
Przy rozbudowie policz wszystkie kanały, obecne i planowane, i rozdziel je na dwie kupki: urządzenia GeoVision i kamery innych marek. Dopiero z takim rozpisaniem ma sens przeglądanie kategorii oprogramowanie IP, bo wariant licencji musi zgadzać się z wersją programu i liczbą urządzeń, a nie odwrotnie.
Rozdzielczość to nie wszystko
Klienci fiksują się na megapikselach. Moim zdaniem ważniejsza jest ogniskowa i wynikające z niej pole widzenia. Szeroki parking to jedna optyka, wejście do budynku, gdzie liczy się mniejszy fragment sceny — zupełnie inna. Kamera „za szeroka” nad drzwiami da piękny, szeroki plan, na którym nikogo nie da się rozpoznać.
Druga rzecz: sieć i rejestrator muszą to wszystko udźwignąć. Nie kupuję argumentu „mamy sieć 100 Mbit/s, więc będzie płynnie”. Bez parametrów strumienia, liczby kamer i warunków testu taka deklaracja niczego nie gwarantuje. Jeśli karta kamery podaje kilka rozdzielczości i klatkaży, dobierasz ustawienia pod całą instalację, nie pod jedno urządzenie na stole.
Przykład: kamera na wejście zewnętrzne
Z kategorii kamery IP do takiego zadania biorę pod uwagę Hikvision DS-2CD2T63G2-2LI(4mm) — obiektyw 4 mm z polem widzenia 78° w poziomie dobrze pokrywa wejście czy fragment parkingu, a zasilanie z PoE albo z DC 12 V ułatwia dopasowanie do tego, co już jest w szafie.
Potwierdzone parametry:
- maksymalna rozdzielczość 3200 × 1800 (6 MP),
- ogniskowa 4 mm, kąt widzenia 78° w poziomie, 38° w pionie, 96° po przekątnej,
- strumień główny 25 kl./s przy 3200 × 1800, 2688 × 1520 i 1920 × 1080 (50 Hz).
Jedno zastrzeżenie do zasilania: w danych nie ma standardu PoE ani poboru mocy. Zanim dobierzesz switch lub zasilacz, sprawdź to w karcie producenta.
I zastrzeżenie najważniejsze, bo to artykuł o GeoVision: ten model nie jest potwierdzonym zamiennikiem kamer pracujących z GV 8.2. Nie mam też potwierdzenia jego zgodności z konkretną wersją GV-VMS ani informacji, jaka licencja GeoVision byłaby wymagana. Jako kamera na wejście — dobra. Jako „kamera do GeoVision” — dopiero po weryfikacji.
Jak to wygląda w praktyce
Klient ma system GeoVision, chce kamerę nad wejściem zewnętrznym, obraz ma trafiać do istniejącego programu.
Zaczynam od wersji programu i liczby wolnych kanałów. Jak pisałem przy licencjach, to zwykle rozstrzyga więcej niż sama kamera. Potem patrzę na miejsce montażu i oceniam, czy 78° w poziomie przy 4 mm pokryje to, co klient chce widzieć. Na końcu sposób integracji, licencja i zasilanie — PoE albo DC 12 V, w zależności od tego, co jest doprowadzone.
Dopiero wtedy mówię „tak” albo „nie”. Nigdy odwrotnie.
Przed rozbudową
Przygotuj nazwę i wersję programu, modele kamer, które już pracują, liczbę wolnych kanałów oraz informacje o sieci i zasilaniu. Z tym kompletem szybko widać, czy chodzi o zwykłe dołożenie kamer, czy o modernizację z wymianą oprogramowania lub licencji — a to dwie różne wyceny.
Konstrukcje kamer porównasz w kategorii kamer IP. Jeśli coś nie jest jasne, odezwij się do CTR i podaj dane swojej instalacji; z konkretami łatwiej sprawdzić zgodność, zanim sprzęt trafi na ścianę.