Pomoc techniczna

Hasła dostępowe w systemach alarmowych

Hasła dostępowe w systemach alarmowych odgrywają niezwykle ważną rolę, ponieważ to właśnie dzięki nim możliwa jest komunikacja użytkownika czy też instalatora z centralą systemu alarmowego (pod warunkiem identyfikacji i weryfikacji uprawnień osoby próbującej nawiązać kontakt). Hasła dostępowe przeważnie składają się z 4 do 8 cyfr. Niektóre z dostępnych na rynku manipulatorów na klawiszach z cyframi dodatkowo mają umieszczone litery, które umożliwiają łatwiejsze zapamiętanie hasła, ponieważ pozwalają na jego kojarzenie z konkretnym wyrazem. Przykładowo kod dostępu 23646 może odpowiadać wyrazowi „admin”, co znacznie ułatwia zapamiętanie ciągu cyfr.

W przypadku współczesnych systemów sygnalizacji włamania i napadu przeważnie możemy spotkać się z trzema typami haseł dostępowych:

• Hasło serwisowe - służące do identyfikacji instalatora systemu alarmowego. Hasło serwisowe przeważnie nadaje specjalne uprawnienia, dzięki czemu instalator systemu ma dostęp do większości lub nawet wszystkich funkcji centrali alarmowej. Ponadto, pozwala również na nadawanie uprawnień oraz wprowadzanie i kasowanie haseł administratorów.
• Hasło administratora – służące do identyfikacji użytkownika o największych uprawnieniach. Hasło administratora nie powinno być kodem codziennego użytku, ponieważ zwiększa to prawdopodobieństwo jego podejrzenia, i tym samym ingerencji osób trzecich w pracę systemu alarmowego. Z poziomu administratora systemu alarmowego możemy nadawać i zmieniać hasła dla poszczególnych użytkowników, a także ustalać ich usprawnienia. Ponadto, możemy również ingerować w niektóre funkcje programowe centrali alarmowej.
• Hasło użytkownika – pozostałe hasła wprowadzane przez administratora systemu alarmowego, które służą do identyfikacji poszczególnych użytkowników i codziennego użytkowania systemu alarmowego. Wyróżniamy szereg poziomów uprawnień dla użytkowników, które pozwalają im m.in. na:
  • dostęp do wszystkich funkcji z wykluczeniem opcji tworzenia i kasowania użytkowników,
  • uzbrajanie i rozbrajanie systemy alarmowego z możliwością wyciszania,
  • uzbrajanie i rozbrajanie alarmu z możliwością wyciszania i pomijania linii lub grup linii dozorowych,
  • uzbrajanie i rozbrajanie systemu alarmowego z możliwością wyciszania alarmu i pomijania linii lub grup linii dozorowych oraz zmianą własnego hasła dostępowego,
  • tylko uzbrajanie systemu alarmowego,
  • tylko rozbrajanie systemu alarmowego.

Oprócz haseł podstawowych powszechnie można spotkać się jeszcze z jednym kodem dostępu, mianowicie z tzw. kodem przymusu (ambush, duress), który jest odpowiedzialny za identyfikację wymuszonego rozbrojenia systemu alarmowego. Po wprowadzeniu kodu przymusu za pomocą manipulatora następuje prawidłowe rozbrojenie systemu z jednoczesnym wyzwoleniem sygnalizacji napadu w trybie monitoringu i przekazanie kodu „napad” do stacji monitorowania. 

Omawiając system haseł dostępowych w systemach sygnalizacji włamania i napadu (SSWiN) należy również wspomnieć o istniejących sposobach włączania i wyłączania centrali alarmowej w tryb czuwania (dozoru). Centrala alarmowa pracująca w trybie czuwania kontroluje linie dozorowe z podłączonymi czujkami, co w przypadku naruszenia jakiejkolwiek ze stref dozoru powoduje wygenerowanie sygnału alarmowego. Przeważnie centrale alarmowe pozwalają na wydzielenie kilku stref czuwania, które mogą być niezależnie włączane w stan dozoru (indywidualnie lub jednocześnie z innymi). Wyróżnia się kilka sposobów załączania stanu dozoru w strefach chronionych. Najczęściej stan czuwania dla poszczególnych stref dozoru załącza się w momencie wprowadzenia przez użytkownika odpowiedniego kodu, po czym w określonym czasie należy opuścić chronioną strefę. Po upływie wcześniej zdefiniowanego czasu na opuszczenie obiektu, następuje uzbrojenie systemu w trybie „opuszczenia obiektu” (tryb: away), co sprawia że wszystkie linie włamaniowe są aktywne. Innym ze sposobów jest załączanie obwodowe, które polega na pominięciu linii wewnętrznych. W takim przypadku centrala alarmowa nie podejmuje reakcji na naruszenie wejść zdefiniowanych jako wewnętrzne (np. sypialniane). Takie rozwiązanie (tryb: stay) pozwala użytkownikowi na załączenie tylko części systemu alarmowego np. na parterze, przy czym może dalej przebywać w chronionym obiekcie np. na piętrze w sypialni. Wyróżnia się dwa podstawowe sposoby załączania systemu alarmowego w tzw. tryb „pozostania”:

• Użytkownik uruchamia funkcję pominięcia grupowego (przeważnie za pomocą specjalnego przycisku na manipulatorze) po czym wprowadza odpowiedni kod uzbrojenia. Po upływie określonego czasu na wyjście, następuje załączenie instalacji alarmowej w trybie „pozostania w obiekcie”.
• Użytkownik wprowadza określony kod uzbrojenia, ale w czasie określonym na wyjście z obiektu nie opuszcza go przez wyznaczone wyjście, co tym samym umożliwia identyfikację stanu pozostania w obiekcie i uzbrojenie systemu alarmowego w trybie „pozostania”.

W celu rozbrojenia systemu alarmowego (wyłączenia stanu czuwania) należy wejść do budynku ściśle określoną drogą, w której znajduje się czujka alarmowa na linii opóźnionej. Po naruszeniu strefy z czujką na linii opóźnionej następuje odliczanie czasu, w którym należy wprowadzić odpowiedni kod użytkownika, który wyłączy stan czuwania systemu alarmowego. Przekroczenie określonego czasu na wprowadzenie kodu użytkownika spowoduje wygenerowanie sygnału alarmowego. Podobnie wejście do obiektu inną drogą niż ta, na której znajdują się czujki na liniach opóźnionych spowoduje natychmiastowe wywołanie alarmu. Istnieje także możliwość załączenia systemu bez czasu na wejście, co znajduje zastosowanie w konkretnych instalacjach alarmowych.

...wróć do pomocy

Newsletter

• Strona główna
• Kamery IP
• Cenniki
• Archiwum CCTV
• Mapa strony
• Kontakt