Rifatron iMDVRS-1648: jak zaplanować wymianę rejestratora

Rifatron iMDVRS-1648 trafia do mnie zwykle w jednej sytuacji: ktoś przejął obiekt, w serwerowni stoi rejestrator sprzed lat, a nikt nie pamięta, jakie kamery do niego wpięto i czy w ogóle wszystko nagrywa. Pytanie brzmi: zostawić, czy wymienić? I na co?

Krótka odpowiedź: nie da się tego rozstrzygnąć na podstawie starej specyfikacji, bo takiej zweryfikowanej specyfikacji po prostu nie ma. Trzeba wejść na obiekt i policzyć, co tam naprawdę wisi.

Co da się dziś potwierdzić o iMDVRS-1648

Niewiele. Nie ma dostępnej, zweryfikowanej dokumentacji producenta. Nie ma potwierdzenia, czy urządzenie jest jeszcze gdziekolwiek dostępne, czy ma formalny status EOL, czy istnieje do niego oprogramowanie działające na współczesnych systemach ani czy dogada się z obecnie sprzedawanymi kamerami i dyskami.

Liczby, które krążą po sieci przy tym modelu – kanały, rozdzielczość, klatki, kompresja, pojemność dysków – traktuję jako folklor, nie jako kartę katalogową. Nawet gdyby były prawdziwe, nie wiadomo, czy deklarowane maksima dało się osiągnąć na wszystkich kanałach jednocześnie. W starszych DVR-ach to była norma: duża liczba w nagłówku, a w praktyce kompromis między rozdzielczością a płynnością.

Sam DVR to po prostu urządzenie, które zapisuje obraz cyfrowo na dysku. Tyle o samej definicji; reszta to szczegóły konkretnego modelu, a tych tu brakuje.

Zostawić czy wymieniać

Jeśli instalacja pracuje, właściciel potrafi lokalnie odtworzyć nagranie i sprawdzić stan dysków, a nikt nie oczekuje od tego systemu więcej niż dziś daje – można to zostawić. Sam tak robię, kiedy budżet jest zerowy, a obiekt niekrytyczny. Tylko uczciwie mówię klientowi, że w razie awarii nie ma skąd wziąć ani softu, ani części.

Wymianę zaczynam namawiać, gdy widzę którąś z tych rzeczy:

• nie da się potwierdzić, że wszystkie kanały faktycznie nagrywają (a nie tylko wyświetlają podgląd);
• zdalny dostęp wisi na niewspieranej przeglądarce albo programie, którego nie da się już zainstalować;
• klient chce lepszej rozdzielczości lub dłuższego archiwum;
• w planach są kamery w innym standardzie;
• nikt nie wie, jaki dysk można tam bezpiecznie włożyć;
• obecne nagrania są za mało szczegółowe albo zbyt szarpane, żeby cokolwiek z nich odczytać.

Zanim odkręcisz stary rejestrator: zgraj nagrania, które mogą się przydać, i opisz każdy przewód. Wystarczy zdjęcie tylnego panelu z numerami kanałów. Oszczędza to później godzinę szukania, która kamera to CH07.

Audyt przed wyborem następcy

Najczęstszy błąd, jaki widzę? „Stary miał 16 kanałów, to kupimy nowy 16-kanałowy i będzie działać.” Nie będzie. Rejestrator DVR 16-kanałowy może obsługiwać różne standardy sygnału, różne rozdzielczości i różne prędkości zapisu, a stare kamery bywają dużo bardziej zróżnicowane, niż wynikałoby z tego, że wszystkie są „analogowe”.

Co zbieram przed zakupem:

1. Liczba i standard kamer – każda osobno. W obiektach, które przechodziły przez kilku instalatorów, jednolita instalacja to wyjątek.
2. Rozdzielczość i klatki – dla wszystkich kanałów, nie dla nagłówka karty produktu.
3. Wyświetlanie – jakie monitory, jakie wyjścia trzeba mieć na rejestratorze.
4. Okres archiwum – do tego potrzebna jest przepływność, harmonogram zapisu i lista zgodnych dysków.
5. Zdalny dostęp – aplikacje, systemy, sposób konfiguracji sieci.
6. Rozbudowa – czy dojdą kamery, czy w grze są kanały IP.

Dopiero z tą listą siadam do porównywania modeli w kategorii rejestratory DVR/XVR. Przy 16 wejściach punkt wyjścia to podkategoria rejestratorów DVR/XVR 16-kanałowych, ale wybór i tak rozstrzyga audyt, nie liczba w nazwie.

Model, od którego można zacząć

Jeśli kamery okażą się mieszanką Turbo HD, CVI, AHD i starych CVBS, do rozważenia biorę Hikvision iDS-7216HQHI-M2/XT – ma 16 samoadaptacyjnych wejść, więc nie trzeba przełączać ich ręcznie pod każdą kamerę, a H.265/H.265+ na dwóch złączach SATA daje rozsądne archiwum bez dokładania półki dyskowej.

Nie jest to jednak zamiennik Rifatrona jeden do jednego. Nikt tego nie potwierdził i nie da się potwierdzić bez dokumentacji obu urządzeń.

Jedna rzecz z karty, którą warto przeczytać dwa razy: dla kanałów CH01–16 podano 1920 × 1080p przy 15 kl./s. Nie 25. Dla większości obiektów 15 klatek w Full HD wystarcza, ale jeśli klient liczy na płynny obraz z kasy albo bramy, trzeba mu to pokazać, zanim podpisze zamówienie. Liczba wejść nie mówi nic o tym, co i jak szybko da się na nich nagrać.

No i drobiazg formalny: dla wariantu /XT nie mam zweryfikowanej dokumentacji producenta, więc wszystko, czego nie ma na karcie w sklepie, potwierdzam przed zakupem, a nie po.

Jak to wygląda w praktyce

Załóżmy typowy obiekt: 16 kamer, nikt nie wie dokładnie jakich, klient chce zostawić kamery i wymienić tylko rejestrator.

Robię to tak: odczytuję oznaczenia kamer i sprawdzam sygnał na każdej (testerem, nie „na oko” po obudowie). Ustalam, jaka rozdzielczość i płynność są naprawdę potrzebne. Porównuję z obsługą Turbo HD/CVI/AHD/CVBS w rozważanym modelu i pytam wprost, czy 15 kl./s przy 1080p klientowi wystarczy. Pojemność archiwum liczę na końcu – po ustaleniu przepływności i harmonogramu, nigdy przed. I zanim odłączę stary rejestrator, wpinam kamery do nowego na próbę i sprawdzam zdalny dostęp.

Dwa złącza SATA to informacja o liczbie interfejsów, nic więcej. Nie powiedzą ci, ile dni nagrań zmieścisz. Do tego trzeba danych, których dla opisywanej instalacji nie ma.

Karta katalogowa kłamie drobnym drukiem

Duże liczby na pierwszej stronie karty obowiązują często dopiero po spełnieniu warunków zapisanych dalej. Dobry przykład: wycofana już Dahua XVR5216AN-I3. Producent pisze o maksymalnie 24 kanałach IP, ale domyślnie dostępnych jest osiem, a kolejnych 16 wymaga konwersji kanałów analogowych – i ta konwersja wyłącza wymienione funkcje analityczne. Czyli albo 16 kamer analogowych, albo dużo IP, ale nie jedno i drugie w pełnej okazałości.

Ta sama dokumentacja Dahua XVR5216AN-I3 podaje dwa porty SATA i do 16 TB na dysk, z zastrzeżeniem zależności od temperatury otoczenia. To dotyczy wyłącznie tego modelu EOL – nie przenoś tych liczb ani na Rifatrona, ani na Hikvisiona. Przytaczam je, bo dobrze pokazują, dlaczego czytam pełną dokumentację, a nie tabelkę ze sklepu.

Podobnie z określeniem „MPEG-4”, które pojawia się przy starszych DVR-ach. To grupa standardów kodowania audio i wideo, nie nazwa kontenera MP4. Samo hasło MPEG-4 w karcie nie mówi, jaki profil i jak zaimplementowano w konkretnym rejestratorze – więc niczego na tej podstawie nie zakładam.

Co dalej

Wymiany Rifatron iMDVRS-1648 nie zaczynaj od wyboru modelu po liczbie kanałów. Najpierw kamery, potem wymagania zapisu, dyski, zdalny dostęp i plan rozbudowy. Dopiero z tym zestawem porównaj rejestratory DVR/XVR dostępne w CTR albo odezwij się do CTR i omów zgodność planowanego urządzenia z tym, co masz na obiekcie. To nudniejsza droga niż zamówienie „szesnastki” z marszu, ale kończy się działającym systemem, a nie drugą wizytą.